ตามสัญญา ที่เขานางแก้ว (2)

สุดยอดเลยป๋า ซาฟิรชอบธรรมชาติมากๆ เลย

สัญญาที่ให้กันไว้กับซาฟิรว่า เราจะมีกิจกรรมที่เต็มรูปแบบ bike & camping ทุกๆ ปิดเทอม และจะชดเชยของปิดเทอมครั้งที่แล้วที่ป๋าไม่ว่างรวมกันกับครั้งนี้ด้วย

ซาฟิรถูกใจมากๆ ที่จะได้กางเต็นท์ นอนดูดาว ชมจันทร์ รับแสงอรุณ หลังจากที่เราจัดการกางเต็นท์ และกินมื้อเย็นเรียบร้อย คำถามที่กังวาลตลอดเวลา อีกกี่ชั่วโมงจะได้ดูดาว อีกกี่ชั่วโมงจะได้ดูพระอาทิตย์ตก ต้องคอยตอบทีละคำถาม เริ่มจากอีกไม่กี่ชั่วโมงนี้เราจะเริ่มต้นด้วยการดูพระอาทิตย์ตกก่อน แล้วพอฟ้าเริ่มมืดพระจันทร์และดาวก็จะมาให้เราเห็น แต่…

"ทุกอย่างที่ป๋าพูดต้องขึ้นอยู่กับทัศนวิสัยนะ"

“ทัศนะวิสัยคืออะไรครับป๋า” 

"ทัศนะวิสัยคือ สภาพอากาศไงครับ ถ้าเมฆเยอะ ฝนตก เราก็อาจจะมองไม่เห็น วันนี้เราอาจจะมองไม่เห็นก็ได้ เพราะเมฆเยอะ พวกเราไปเดินเล่นกันดีกว่า"

และเป็นจริงอย่างที่คิดไว้ เมฆหนาตาทำให้มองเห็นแต่แสงที่ลอดผ่าน กับวิวต้นไม้และภูเขา พวกเราเลยล้มเลิกการรอดูพระอาทิตย์ตก เปลี่ยนเป็นเดินเล่นชมวิวกินลมแทน ก่อนจะเดินลงไปเที่ยวตลาดยามเย็นที่ตีนเขา

อีกไม่กี่นาที มันก็จะไปซ่อนอยู่หลังเมฆ

นักท่องเที่ยวไม่มี ลานนี้จึงเป็นของเรา

พระอาทิตย์เริ่มจะซ่อนตัว

เก็บภาพวิวไว้กันดีกว่า

แต่ละท่าของซาฟิรที่โพสต์

ลานกว้างๆ เหมาะกับซาฟิรมาก

เดินไปตลาดยามเย็นกัน

ที่ตลาดยามเย็นวันนี้ (วันพุธ) แม้พวกเราจะรู้ว่ามีร้านเปิดให้บริการไม่กี่ร้าน พวกเราก็อยากที่จะลงจากเขาไปเดิน เพียงเพื่อให้ซาฟิรได้เห็นบรรยากาศของวิถีชีวิตชาวบ้าน และมีการสร้างปฏิสัมพันธ์กับชาวบ้านเอง

ซาฟิรลงมาถึงตลาด ตรงดิ่งไปสำรวจว่ามีอะไรขายบ้าง มาหยุดนิ่งที่ร้านที่มีหัวข้าวเกรียบทอด (ปาลอกือโป๊ะ) แล้วหยิบมันใส่ปากเลยแล้วบอกแม่ค้าว่าอร่อย 

ระหว่างรอแม่ค้าหั่นใส่ถุงมีชาวบ้านใจดีแอบจ่ายเงินให้อีก บังดีกับป๋าเดินไปรอที่เพิงร้านกาแฟ นั่งลงคุยสัพเพเหระกับชาวบ้านพร้อมจิบชากาแฟไปด้วย 

ความมืดเริ่มมาเยือนและเตือนพวกเราให้กลับขึ้นไปดูดาวกัน ซาฟิรหลับเพราะความเพลียจากการวิ่งเล่น ปัญหาเริ่มมี  การเดินกลับขึ้นไปบนเขาถ้าต้องอุ้มหรือแบกซาฟิรกลับ

บังมะยากีเห็นดังนั้นบอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวขึ้นมอเตอร์ไซค์ผม แล้วบังมะยากียังไหว้วานเรียกอีกคนให้บังดีซ้อนท้ายขึ้นไป บังมะยากีคนนี้นี่แหละที่ต้อนรับพวกเราตอนที่มาถึง และให้คำแนะนำต่างๆ กับพวกเรา รวมถึงให้มื้อเย็นเราทานด้วย โชคดีเป็นของพวกเรา

ชิมก่อนแท่งหนึ่ง แล้วชมแม่ค้าว่าอร่อย

รอแม่ค้าหั่นใส่ถุงให้

ส้มตำ อาหารยอดฮิตของทุกภาค

ข้าวยำ กับไข่ต้ม

อาหารตามสั่ง และเครื่องดื่ม

ข้าวเหนียวปิ้ง กับไก่ย่าง

หม้อต้มน้ำ

ชาวบ้านในละแวกตั้งวงเสวนา

บังมะยากี ยามาดง ชรบ.ของหมู่บ้าน

พวกเรากลับขึ้นมาบนเขาแล้ว ซาฟิรยังคงหลับ บังดีกับป๋านั่งคุยกันต่อกับบังมะยากี และทีมเจ้าหน้าที่ คุยถึงเรื่องนักเขียนภาพคนหนึ่งที่อยู่ในละแวกนี้ชื่อ yahilning moobee เจ้าหน้าที่ที่ขึ้นมาใหม่ได้ยินพอดี เลยบอกกับบังดีว่าเมื่อสักครู่เห็นนั่งดื่มกาแฟอยู่เชิงเขา บังดีกับบังมะยากีเลยขอตัวลงไปทักทาย

ท้ายสุดทุกคนพากันกลับขึ้นมานั่งคุยกันบนเขา ยินดีที่ได้รู้จักนักปั่นและนักเขียนภาพในคนคนเดียวกัน บัง yahilning moobee บอกว่ารู้จักเราสองพ่อลูกมานานแล้ว ติดตามผ่านโซเซี่ยลมีเดีย

สามทุ่มป๋าปลุกซาฟิรให้อาบน้ำ คืนนี้เราจะอาบน้ำท่ามกลางหมู่ดาวและแสงจันทร์ เราสองคนพากันเดินไปอาบน้ำที่แท็งค์เก็บน้ำ น้ำเย็นมากในเวลากลางคืนบวกกับลมที่พัดผ่าน ไม่อยากจะบอกว่าเย็นสบายแค่ไหน ห้องน้ำเราสี่ด้านคือความมืด หลังคามีดาวล้านดวง

ถึงเวลาปูเสื่อนอนดูดาวกัน เราสองคนนอนดูได้ไม่นานซาฟิรก็หลับ คราวนี้ป๋าอุ้มพาไปนอนในเต๊นท์เลย ส่วนป๋าก็ออกมานั่งคุยกันต่อ ราวๆ 01:30 น. จึงขอตัวเข้านอนตามซาฟิร บังดีนอนเป็นคนสุดท้าย

ความมืดเริ่มมาเยือน แสงไฟจากถนนที่มุ่งสู่ยะลา

อาบน้ำท่ามกลางแสงดาว

ดูดาวผ่านแอพ

หมุนไปหมุนมาแล้วดูของจริง

พระจันทร์เพิ่งออกมาจากม่านเมฆ

มุมมองผ่านเต๊นท์

05:30 น. ของวันที่ 5 เมษายน 2018 เสียงนาฬิกาปลุกเตือนดังขึ้น ป๋าตื่นก่อนทุกคนที่ค้างบนเขานางแก้ว จัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อย แล้วมานั่งรับลม ก่อฟืนเตรียมไว้ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีสันขึ้นมาทีละนิด จากแดงเป็นเส้นๆ ค่อยๆ ขยาย ผ่านไปครึ่งชั่วโมงดวงตะวันก็ยังไม่โผล่พ้นขอบเขาขึ้นมา ในใจคิดว่าคงจะฝันสลายเหมือนตอนส่งตะวันหรือเปล่า

และแล้วในที่สุด ตะวันก็โผล่มาให้เราเห็นมันคุ้มค่ากับการรอคอย ป๋ารีบปลุกซาฟิรให้ตื่นขึ้นมาดู 

“มันช่างสวยงามจริงๆ ซาฟิรไม่ค่อยจะมีโอกาสได้เห็นเลยป๋า”

ดูซาฟิรสดชื่นและมีความสุข ป๋าก็แอบอมยิ้มเมื่อเห็นซาฟิรชอบใจ

พวกเราสามคนนั่งลงรอบกองไฟ บังดีกับป๋าชงกาแฟดื่มต้อนรับอรุณฯ ซาฟิรจัดนมกล่องแล้วนั่งคุยกันไปตามบรรยากาศที่เรามองเห็น

แม้หมอกจะไม่หนาตาก็ไม่ได้ทำให้ความสวยงามลดน้อยลงไป 

มีต่อ ตอนที่ 3 (ตอนเดินสำรวจตามเรื่องเล่า)