ตามใจลูก

เช้าวันเสาร์เราก็ตื่นมาออกกำลังกายตามปกติของวันหยุดที่เราไม่มีแผนเดินทางไกล สถานที่ที่เราเลือกออกกำลังกายกันคือ ริมแม่น้ำปัตตานี หลังจากที่เรานั่งเล่นกัน เสียงชักชวนจากฟาอิซก็ดังขึ้น

"ป๋า..ไปกันเถอะ"

"ไปไหน" 

"น้องอยากกินโรตีจิ้มแกง"

"ร้านไหนครับ"

"ร้านแถวๆ ไปรษณีย์นั่นแหละ"

พูดเสร็จก็ลุกขึ้นเดินไปยกจักรยานตัวเองขึ้น พร้อมเรียกให้มาผูกกันหล่น

พอเหนื่อยเราก็มานั่งพัก

ลุกขึ้นจัดการกับรถตัวเอง

แล้วเราสองคนก็ปั่นไปกินโรตี พอผ่านไปรษณีย์ฟาอิซก็บอกให้ชวนเยาะฮ์ริด้วย ป๋าบอกให้ถึงร้านก่อนแล้วค่อยโทร (เยาะฮ์ริติดงานที่กรือเซะอยู่)

โรตีสองลูกกับน้ำแกงเนื้อ แล้วก็น้ำแดง ฟาอิซละเมียดละมัยกับการกินโรตีจิ้มน้ำตาลแทน กินเสร็จก็บอกว่าให้ปั่นไป Mosque ที่กรือเซะ

ป๋าดูเวลาแล้วมีพอสำหรับการปั่นไปเที่ยวต่อ

ก่อนถึงมัสยิดกรือเซะป๋าก็เอารถจักรยานให้ไถไปเอง ป๋าปั่นประคองไม่ให้ออกนอกเส้นทาง ที่นี่กำลังจะมีงานตรีมอกรือเซะ (Terima Kresek)  ในเย็นวันนี้

มีการตระเตรียมพื้นที่ของงาน และมีคณะนำเที่ยวที่เป็นส่วนหนึ่งของงานกำลังบรรยายให้กับผู้ร่วมงานฟัง

สำรวจรอบๆ ด้วยตัวเอง

เพื่อนป๋ามาจากนครศรีธรรมราช

มองเข้าไปในตัวมัสยิดกรือเซะ เห็นแว๊บๆ เหมือนคนรู้จัก อ้าว…ได้เจอและทักทายกับ noprati somchit ด้วยความบังเอิญ แต่ต่างคนต่างมีภารกิจของตัวเองก็ต้องแยกย้ายกันไป

หลังป้ายงานเป็นปืนใหญ่จำลองที่เหลือแต่ฐาน

พอขึ้นยานก็ทำท่าจะหลับ

หลังจากที่เดินดูรอบๆ บริเวณของงานแล้ว เราสองคนชวนกันไปดูปลาตีนที่สะพานไม้บ้านบานา 

ระหว่างทางเจอเจ้าจ๋อนักขึ้นมะพร้าวกำลังรอขึ้น เราแวะไปทักทายเจ้าของและเจ้าจ๋อ รอดูว่ามันจะขึ้นมะพร้าวต้นไหน และปลิดมะพร้าวจากต้นยังไง

มันปีนไปแอบมองเราไป

ระหว่างทางที่ผ่านมีเสียงอะไรให้ได้ยิน 

เราก็จะหยุดฟัง และบันทึกความจำเอาไว้ ว่าเสียงเหล่านี้คือเสียงของอะไร เคยได้ยินไหม คล้ายเสียงอะไร จินตนาการกันไปจนกว่าจะรู้แท้จริง เวลาของเราไม่เคยปล่อยให้ผ่านไป เพราะมันคือความสุขล้วนๆ

มาถึงสะพานไม้บ้านบานาเราก็ต้องผิดหวีงเป็นครั้งที่สองในรอบสองอาทิตย์ เพราะน้ำขึ้นจึงไม่เห็นอะไรเลย ฟาอิซก็อาศัยพื้นด้านหน้านั่งเล่นและวาดรูปไปตามจินตนาการ

เมื่อได้เวลาป๋าก็นำเสนอว่าเราไปดูตลาดขึ้นปลา (ค้าปลาจากทะเล) กันเถอะ หาอะไรใหม่ๆ ดูกัน ระหว่างทางไปบางช่วงบางตอนกำลังทำถนนอยู่ มีรถมากมายที่ฟาอิซชอบ รถเทรลเลอร์ รถบดถนนทั้งล้อโตและเล็ก รถตักดิน รถเกรดดิน รถรดน้ำ รถขนดิน ช่วงนี้ต้องปั่นไปอย่างช้าๆ เพื่อให้ฟาอิซได้ใช้จินตนาการ

ก่อนเลี้ยวเข้าตลาดค้าปลา ได้กลิ่นคาวปลาคละคลุ้งมาแต่ไกล พอมาถึงตลาดวายซะแล้ว ป๋าปั่นวนรอบๆ แล้วบรรยายเรื่องราวของที่นี่ให้ฟาอิซฟัง พอได้ยินเสียงครื้นๆ ก็หันไปมองเห็นโรงน้ำแข็งขนาดใหญ่ โชคดีจังได้ดูวิธีทำน้ำแข็ง เที่ยวนี้ได้ดูแต่ไกลๆ เดี๋ยวคราวหน้าคงต้องหาเวลามาเจาะลึกให้

สิบเอ็ดโมงครึ่งเราปั่นกลับมาถึงบ้าน อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อย แล้วก็นอนเล่นจนหลับ